موزه صلح تهران و گردشگری تلخ

0

وب سایت دنیای سفر در مطلبی با عنوان “سرفه برای صلح” به بررسی گردشگری تلخ پرداخته و برای بررسی بیشتر با عوامل موزه صلح تهران مصاحبه ای انجام داده است. این گزارش جالب را می توانید در بخش گردشگری دنیای سفر ببینید و بخوانید.

خلاصه ای از این گزارش را در زیر مشاهده کنید …

گاه به تلنگری نیاز است. گاهی باید به خارج از خود پرتاب شویم. زمانی می خواهیم برای فکر کردن به آرامش، به سپیدی. جایی لازم داریم که از مدار زندگی روزمره خارج شویم؛ برای آشتی با خود، آشتی با دیگران. ارمغانی می خواهیم. ارمغان آشتی، همین نزدیکی هاست: تهران، پارک شهر، موزه صلح. اینجا راویانی دارد که آشتی را با هر سرفه شان، فریاد می زنند.

تیرماه 1366 بود که نیروی هوایی عراق، سردشت را بمباران شیمیایی کرد. در این حمله جمعی از ساکنان غیر نظامی شهر کشته و یا مسموم شدند. بمباران شهر مرزی سردشت آثار و مشکلات فراوانی به وجود آورد. ایران، این تهاجم را غیر انسانی اعلام کرد و شهر سردشت را اولین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان پس از بمباران هسته ای هیروشیما نامید. این نام گذاری در تقویم جای گرفت و پس از آن 8ام تیر، روز مبارزه با سلاح های شیمیایی و میکروبی شد.

نام گذاری یک روز کافی نبود و فعالیت های دیگری در راستای منع استفاده از سلاح های شیمیایی در جهان شروع شد؛ تاسیس موزه های صلح بخشی از این فعالیت هاست. موزه صلح تهران (Tehran Peace Museum)، تنها موزه صلح در خاورمیانه و عضو شبکه بین المللی موزه های صلح است که به ترویج فرهنگ صلح می پردازد و با نشان دادن پیامدهای ناگوار جنگ و خشونت و آثار زیانبار آن بر انسان ها و محیط زیست، محلی است برای تلنگر به انسانیت.

سالن موزه بزرگ نیست و با یک دید اجمالی می توان تمام بخش ها را از نظر گذراند. اما همین فضای کوچک هم برای دیدن عمق فاجعه حملات شیمیایی کافیست. دیوارهای موزه از تصاویر تاثیرات بمب های شیمیایی بر بدن قربانیان پوشیده شده است. می توان توضیحاتی به فارسی و انگلیسی از آن چه بر نسل های بعدی آمده است را خواند. نمایشگرها تصاویری مستند از آنچه اتفاق افتاده است را روایت می کنند: تاول ها، زخم ها، خورده شدن پوست و خونریزی های داخلی و بیرونی همه تصاویری تلخ اما واقعی از آنچه که بر انسانیت گذشته را حکایت می کنند.

بازدید از موزه صلح تهران، تلخ است و یادآور درد و رنج افراد بسیاری که یا قربانی سلاح شیمیایی شدند و یا زنده ماندند و با آثار آن دست به گریبان اند. هدف از گردشگری تلخ (Dark Tourism) نیز تجسم همین بحران های طبیعی و انسانی است. هر چند که در موزه صلح تهران، نیاز به تجسم نیست؛ فاجعه را به چشم می توان دید.

نظر خود را بیان کنید